Samoyed

classic-blue

Krótka historia rasy

Psy te pochodzą z dalekiej Syberii. Nazwa rasy wzięła się od koczowniczych ludów Samojedów. Jednym z narodów Samojedów był lud nieniencki. Zajmował się przez wiele, wiele lat wypasaniem reniferów, jak i polowaniem. Wytrzymałe psy w typie szpica idealnie pasowały do tych czynności. Przestrzegały również przed zbliżającym się zagrożeniem.

Białe psy żyły tak przez wiele lat u boku Nieńców a wolny czas chętnie spędzały na zabawach z człowiekiem. Warunki na Syberii sprawiały, że psy musiały być bardzo wytrzymałe. Sposób życia Nieńców, ich cierpliwość i łagodność, sprawiały z kolei, że przekładało się to również na kształtowanie się charakteru psów w typie szpica.

Kiedy odkryto Syberię, pojawiły się pierwsze oficjalne wzmianki o psach, które towarzyszyły Samojedom. Odkrywcy spisali pierwsze notatki w XVII wieku. Pod koniec XIX wieku kilka psów pochodzących z Syberii zostało oddanych małżeństwu zoologów Kilburn-Scott. Te piękne, białe psy bardzo spodobały się angielskiej parze. Postanowili osobiście sprowadzić z dalekiej Syberii kolejne takie psy. W podobnym czasie jeden z psów przywiezionych z wyprawy majora Jacksona, został przekazany królowej Wiktorii i spodobał się arystokracji. Jednak to małżeństwo Kilburn-Scott jest uznawane za pierwszych hodowców samoyedów. Ernest Kilburn-Scott założył pierwszy klub rasy w 1909 roku, nadając oficjalnie jej nazwę „samoyed”. Wtedy też powstał pierwszy wzorzec rasy.

Do czego rasa została wyhodowana?

Przodkowie pierwszej pary hodowlanej, żyjąc na Syberii były towarzyszami ludzi. Jak już było wyżej wspomniane, pilnowały ludzi w obozowiskach, służyły jako psy do polowań i do wypasu reniferów oraz były wówczas dobrymi stróżami, ostrzegając ludzi przed zbliżającym się zagrożeniem. Wykorzystywano je też jako psy zaprzęgowe. Kiedy zostały sprowadzone na dwór angielski, wzbudziły zachwyt jako psy do towarzystwa.

Jaki jest samoyed?

Samoyed jest psem bardzo towarzyskim, przyjacielskim, czujnym i aktywnym. W dzisiejszych czasach uchodzi przede wszystkim za czułego psa rodzinnego. Jednak samoyed lubi aktywność i bardzo dobrze sprawdzi się w wielu sportach: agility, obedience, czy w caninrosie. Samoyedy biorą udział w wyścigach psów zaprzęgowych, jak i w zawodach pasienia. Są cierpliwe i wytrzymałe. To mądre psy, które łatwo się uczą, ale potrzeba im odpowiedniej motywacji, bo mogą dość szybko znudzić się nauką.

Do czego ten pies się nie nadaje?

Samoyed raczej nie obroni człowieka przed nieproszonym gościem. Nie nadaje się obecnie do roli psa stróżującego.

Warto zwrócić uwagę na…

Uwagę przyciąga „uśmiech samoyeda”. Jest on wynikiem połączenia kształtu i usytuowania oka z nieco uniesionymi kącikami warg.

Grupa FCI: Grupa V – szpice i psy ras pierwotnych; sekcja 1 – nordyckie psy zaprzęgowe

Kraj pochodzenia: północna Rosja i Syberia

Użytkowanie: pies zaprzęgowy i do towarzystwa

Aktywność: Duża (ocena: 4)

Plusy: łatwo się uczy, cierpliwy, mądry, chętny do pracy z człowiekiem, przyjacielski, aktywny

Potencjalne minusy: choć lubi pracę z człowiekiem i naukę nowych sztuczek, to minusem jet to, że szybko się potrafi znudzić; jest szczekliwy

Podatność na pracę z człowiekiem: bardzo dobra (ocena: 5)

Czego wymaga praca z psem?: Znalezienia odpowiedniej motywacji, cierpliwości i konsekwencji

Co kochają te psy?: Towarzystwo człowieka, pracę z człowiekiem i zabawę z nim

Rasa pierwotna: Tak

Socjalność: Wysoka (ocena: 5)

Wymagane czesanie: Tak (ocena: 5)

Wysokość w kłębie: psy – 57 cm, z tolerancją 3 cm powyżej i poniżej, suki – 53 cm, z tolerancją 3 cm powyżej i poniżej

newsletter